izon / bunlar konu$ulmu$ burda
kelimelerin cümleye doğru ko$tuğu nokta...
ÖLÜMÜN GÖZ BEBEKLERİ
Kanlı bir aralık sabahı gözlerini açtı, cennetten düşeli belki asırlar olmuştu, adı azazel olarak geçecekti sonrasında da milyonlarca yıl öncesinde yer etmeye başlamış tarih kitaplarnın tozlu raflarında.
Azazel, anlamı Tanrı’nın Kuvvetlendirdiği, Lucifer’in öncülüğündeki savaşta büyük bir yenilginin ve aslında keyifli bir galibiyetin sahiplerindendi o da ! Lilith, Lucifer, Belzeebul, Azazel dört kişilik tek beyinler üzerine yazıldı şimdi burada anlatılacaklar…
Kahpe bir rüya ellerimden akıp gitti dün gece, ve uyandığımda yanı başımda bomboş bir yalnızlık bekliyordu kollarını bana şeytansı bir şekilde açmış. Odamda yitikleşmeye başlamış gece lambalasının artık son dakikaları gibi duruyordu… Saate baktım o’an hiçte farketmeyecekti aslında kaç olup, olamadığı… Yorgunluğuma doğru uzandım tekrardan, gözlerim kabuslara doğru daldı son kez !
Sen ; adı anılamayacak kadar güzel… Ve kalbimin bütün topraklarınıda yakabilecek kadar acımasız kadındın ! Adın Lilith ! Unutmuyorum seni, unutmamı beklemediğini biliyorum. Milyonlarca insanın defalarca koynunda çığlıklar atıyordun hata olarak görüp görebileceğin satır başları arasında. Adını unutmuyorum, çünkü ben, senin yaratılma sebebindim. Tüm melekler önünde diş çökerdi, ben sana secde ettim ! Senin tanrınken bile ! Bir gece apansız çırıl çıplak ateşlere verdin kendini, sormadın, sorgulamadan sundun bütün bedenini ilk defa adem oğlunun en adi çorak topraklarına !
Nefretler büyütmeye başladım o günden bugüne kadar, sevgi masalları anlattım sana kandırdım milyarlarca kez seni, sen milyonlarca insanı nasıl aldıysan içine ! Bende seni kandırdım milyarca hikay, şiir ve şarkılarla…
Senin her ihanetinde yandı bedenim ve yüzümde hiç bir zaman kapatamayacağın kuyular oluştu, ölü bebeklerini attığın ! Çığlık çığlığa kulaklarımda hâlâ o bedenler üzerinde aldığın haz, unutamıyorum hâlâ beynimde duyduğum o çığlıkların…
Yarattığım ilk günede lanetler okumaya başladım seni, ve cenneti bıraktım senin için ! seni görmemek üzere… Sense hiç bir zaman uğramayacağını söyledin bir daha cennete ! Söylesene Lilith ? Böyle mi baş koymuştuk isa’ya adem’e ve yahveye !
Verdiğin sözlerin bütün ikilimleri arasında sen hep keşkeler verdin elime, ağlayan gözlerle dünya’nın tam ortasına yanan bir bedenle doğdum ! İlk adımdı azazel, şimdilerde hiç farketmez diyorum çünkü donuk gözlerime bakanlar üşüyen gülümsemeler buluveriyorlar dudaklarımda parlamaya kalkna !
Hadi şimdi git ne olur ! sana git diyemiyorum ama git ! Ve bitir bu oyunu al ölümü göz bebeklerimden ve büyüt, idamını kutsa gözlerimin !
Mehmet TURAÇ a.k.a. Kırmızı KurdeLa
